kantipa's profileSky of Sand's spacePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
Sky of Sand's spaceNovember 04 So in LoveSo in Love - Kim Jung Eoon (OST.Love Story in Harvard)
So in Love - 김정운 (OST. 러브스토리인하버드) So in Love - คิม จอง อุน (OST. เลิฟสตอรี่อินฮาวาร์ด) Spring, summer, fall & winter dreams.. Those are shinning like a star They keep whispering, "I'm so in love with you" Spring, summer, fall & winter love.. It is breezing to my heart and it keeps telling, "I'll make you rainbow smile" * I remember when we were angels, when we dreamed about us All my days were happy just like a snowy christmas I wish i'd have them always.. Every step i make writes a story It is full of the heart feeling love of my life and missing friends of my time I Wish i'd have them all.. In Spring, summer, fall & winter days.. we've been sharing all the hearts love shines in my eyes love just won't fade away Repeat * If you'd all the way show me the world where I will stay in love All my days will be white just like a snowy christmas You're just all I need November 03 มีกันและกันตลอดทาง...เรื่องน่ารักจากพิกเล็ตและเดอะพูห์
เรื่องมันมีอยู่ว่า ขณะที่พิกเล็ตเดินตามหมีพูห์ไปต้อยๆรอยเท้าคู่เล็กๆย่ำไปบนหิมะเคียงข้างกับรอยเท้าของพูห์ไปตลอดทาง เป็นความอบอุ่นในหัวใจที่ทั้งสองทิ้งเอาไว้เบื้องหลัง ทั้งคู่คงเดินมาด้วยกันนานพอสมควร
และคงไม่ได้คุยอะไรกันเลย พิกเล็ตเลยต้อง"ขอเสียง" ด้วยการเรียก "พูห์" เมื่อพูห์ขานรับและถามกลับว่า"มีอะไรหรือพิกเล็ต"พิกเล็ตกลับเกาะมือพูห์ไว้
ก่อนตอบว่า"เปล่า...ไม่มีอะไร แค่อยากมั่นใจว่าเราเดินมาด้วยกันเท่านั้นเอง" ภาพนี้ ถ้อยสนทนานี้ เรียบง่ายแต่ลึกซึ้ง สังเกตไหมว่าพูห์เดินนำหน้าควรเป็นพูห์มากกว่าที่น่าจะเป็นฝ่าย "ขอเสียง" จากพิกเล็ตว่ายังเดินตามตัวเองมาหรือไม่ นั่นหมายถึงว่าเป็นความรักกังวลในใจพิกเล็ตเองที่เกรงว่าพูห์จะลืมเพื่อนตัวเล็กๆอย่างเขา ในชีวิตเราทุกคนคงเคยผ่านพบมิตรภาพแสนดี
แต่มีกี่คนที่รักษามันเอาไว้ได้คงมั่นไม่หวั่นไหว วันคืนแห่งชีวิตกลืนกินและฉุดดึงเรารุดไป หันกลับมามองข้างหลังอีกที อาจจะเศร้าใจ หากพบว่าคนที่เราไว้ใจ ไม่เดินตามเรามาอีกแล้ว ไม่อยากเดินข้างหน้าเพราะเกรงว่าฉันจะลืมเธอ ไม่อยากตามหลังเช่นกัน อยากอุ่นใจมั่นใจว่าตลอดการเดินทางชีวิต
อันยาวไกลเรายังมีกันและกันไปตลอดทาง....
September 28 ...~ ค ว า ม เ หิ น ห่ า ง ~......~ มี ใ ค ร สั ก กี่ ค น ที่ จ ะ รู้ ว่ า ค ว า ม ห่ า ง มั น น่ า ก ลั ว ม า ก ข น า ด ไ ห น ~... เธอคงจะไม่รู้ล่ะสิถึงความห่างเหินของเรา เพราะเธอไม่เคยสนใจอะไรเลย เธอไม่เคยที่จะสนคนๆ นี้ที่รอเธออยู่ตรงนี้ เพราะเธอคิดว่าฉันต้องรอเธออยู่ตลอดเวลา ใช่...ถูกต้อง ฉันรอเธออยู่ตลอดเวลา ฉันรอเธอมาตลอด รอที่จะได้พบกับเธอ คนที่ฉันเรียกว่า ค น พิ เ ศ ษ ข อ ง ฉั น ในที่สุดเราก็ได้พบกันและเรา...รั ก กั น ฉันเรียกเธอว่า ค น พิ เ ศ ษ ข อ ง ฉั น ฉันรู้ว่าฉันน่ะรักเธอ แล้วก็รู้ว่าเธอก็รักฉัน ความห่างของเราเริ่มต้นมาตั้งนานแล้ว ฉันก็รู้ บ้านเราอยู่ห่างกัน ที่เรียนห่างกัน ตัวห่างกัน มีแต่เพียงเสียงพูดคุยจากโทรศัพท์เท่านั้น เสียงที่บอกว่ารัก เสียงที่บอกว่าคิดถึง แต่ทำไมนะ เพียงเสียงแค่นี้มันก็ทำให้ฉันรักเธอได้ เธอทำให้ฉันรู้สึกรักเธอ รักมากๆ เธอทำให้ฉันคิดถึงเธอ คิดถึงมากๆ ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ เราโทรหากันตลอด คุยกันตลอด จนมันเป็นกิจวัตรประจำแล้ว แต่พักนี้ฉันรู้สึกว่าเราไม่เหมือนเดิม เธอบอกว่าเธอเรียนเยอะ เธอบอกว่ามีงานที่จะต้องทำเยอะ เธอบอกว่าเธอไม่มีเวลา เธอบอกว่าเธอเหนื่อย เธอบอกว่าไม่อยากกวนฉัน ทำไมล่ะ แล้วเมื่อก่อนที่เราคบกัน... เธอเรียนไม่หนักเหรอ เธองานไม่เยอะเหรอ เวลาเธอมีเยอะเหรอ ฉันรู้!!!!!!!!! ฉันอาจจะคิดมากไปเอง แต่ที่เรา ห่ า ง กัน ที่เราไม่ค่อยได้คุยกัน ที่เราไม่ค่อยได้ไปไหนด้วยกัน เพราะเธอไม่ว่าง มันทำให้ฉันได้มีเวลาที่จะคิดมากมาย คิดงอนเธอ คิดโกรธเธอ คิดโมโหเธอ คิดน้อยใจเธอ คิดว่าทำไมเธอไม่มาอยู่ข้างๆ ฉัน เวลาที่ฉันทุกข์ใจ เสียใจ ฉันอยากให้เธอรู้ว่าฉันทุกข์ใจ โดยที่ฉันไม่ได้เป็นฝ่ายบอกเธอ ฉันอยากให้เธอปลอบใจฉันบ้าง ขอแค่เพียงคำพูดดีๆ แค่นั้นเอง แต่เธอไม่เคยเลย ไม่เคยเลยจริงๆ ฉันคิดต่างๆ นานาแต่เธอไม่รู้เลย ฉันเคยที่จะหายไป ฉันเคยที่จะห่างไป หนทางที่เราจะติดต่อกันได้ ฉันตัดขาดหมดทุกอย่าง เธอรู้บ้างไหมว่าฉันหายไป เธอไม่เคยรู้ หลายวันที่ฉันไม่ได้โทรไปหาเธอ หลายวันที่ฉันน้อยใจ เธอไม่เคยรู้ เธอรู้มั่งไหม ในที่สุดฉันก็ทำไม่ได้ที่จะตัดขาดกับเธอ ฉันโทรไปหาเธอ ทำตัวเหมือนเดิม แต่รู้ไหม ความรู้สึกที่ฉันน้อยใจเธอมันยังอยู่ เธอก็ยังคงไม่สนใจฉันอยู่ดี ด้วยเหตุผลอันเดิม ฉันก็พยายามปลอบใจตัวเองนะ พยายามหาเหตุผล พยายามไม่เป็นคนไม่มีเหตุผล เธอไม่ว่าง เธอมีงาน เธอไม่มีเวลา จำ ไ ว้ สิ เธอบอกฉันว่า... เธอยังรักฉัน เธอยังคิดถึงฉัน เธอไม่ว่างจริงๆ เธอไม่มีเวลาจริงๆ รอเธอหน่อยนะ ได้จ๊ะ...ฉันจะรอเธอ แต่ขออะไรอย่างหนึ่งได้ไหม อย่าให้เราห่างกันอย่างนี้ อย่าให้หายไปอย่างนี้ อย่าให้ฉันต้องมานั่งคิดมากอย่างนี้ ฉันกลัว...ก ลั ว ค ว า ม ห่ า ง ม า ก ถึ ง ม า ก ที่ สุ ด เธอรู้ไหม ความห่างมันทำให้ฉันเริ่มรู้สึกชินแล้วนะ ความห่างมันเริ่มทำให้ฉันเริ่มรู้สึกเฉยๆ กับเธอแล้วนะ ฉันไม่อยากรู้สึกอย่างนั้นเลย อ ย่ า ห่ า ง กั น ไ ป ม า ก ก ว่ า นี้ เ ล ย เ พ ร า ะ ค ว า ม ห่ า ง มั น น่ า ก ลั ว ม า ก สำ ห รั บ ฉั น ใช่ว่ามันจะทำให้ฉันไม่รอเธอ ใช่ว่ามันจะทำให้ฉันเลิกรักเธอ แต่มันทำให้ฉันรู้สึกว่า....เธอไม่ได้รักฉันแล้ว.... ฉันเตือนเธอแล้วนะ คนพิเศษของฉัน August 13 LOVE MOM
แม่. . . ไม่เคยหลอกให้เราหลงรัก
เพราะเราเต็มใจรักแม่ โดยไม่ต้องหลง แม่. . . อาจเคยตีเราให้เจ็บ แต่ไม่เคยทำให้เราเจ็บหัวใจ แม่. . . ไม่เคยบอกเลิก แม่. . . ยอมตัดสะดือตัวเองเพื่อให้เราเกิดมา อย่ารอโอกาส หรือรอเวลาบอกรักแม่เฉพาะ “วันแม่” เท่านั้น รักแม่ที่สุดนะค่ะ ขอให้แม่รักษาสุขภาพด้วย
ออมรักและเป็นห่วงแม่ทุกเวลา
อยากจะขอโทษในทุกสิ่งทุกอย่างที่ลูกคนนี้ทำอะไรไม่ดี
และสัญญาว่าจะปรับปรุงตัวเองให้ดีขึ้น
ให้สมกับที่เกิดมาเป็นลูกแม่ค่ะ
รักแม่ที่สุด....น้องออม |
will you love me for the rest of my life ? No, I'll love you for the rest of mime. คุณจะรักฉันไปตลอดชีวิตของฉันมั๊ย ไม่, ฉันจะรักคุณตราบชั่วชีวิตของฉัน By Phenomenon |
||||||||||||||||||
|
|
