kantipa's profileSky of Sand's spacePhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    November 04

    So in Love

    So in Love - Kim Jung Eoon (OST.Love Story in Harvard)
    So in Love - 김정운 (OST. 러브스토리인하버드)
    So in Love - คิม จอง อุน (OST. เลิฟสตอรี่อินฮาวาร์ด)

    Spring, summer, fall & winter dreams..
    Those are shinning like a star
    They keep whispering,
    "I'm so in love with you"

    Spring, summer, fall & winter love..
    It is breezing to my heart
    and it keeps telling,
    "I'll make you rainbow smile"

    * I remember when we were angels,
    when we dreamed about us
    All my days were happy
    just like a snowy christmas
    I wish i'd have them always..

    Every step i make writes a story
    It is full of the heart
    feeling love of my life and
    missing friends of my time
    I Wish i'd have them all..

    In Spring, summer, fall & winter days..
    we've been sharing all the hearts
    love shines in my eyes
    love just won't fade away

    Repeat *

    If you'd all the way show me the world
    where I will stay in love
    All my days will be white
    just like a snowy christmas
    You're just all I need
    November 03

    มีกันและกันตลอดทาง...

    เรื่องน่ารักจากพิกเล็ตและเดอะพูห์

    เรื่องมันมีอยู่ว่า
    ขณะที่พิกเล็ตเดินตามหมีพูห์ไปต้อยๆรอยเท้าคู่เล็กๆย่ำไปบนหิมะเคียงข้างกับรอยเท้าของพูห์ไปตลอดทาง
    เป็นความอบอุ่นในหัวใจที่ทั้งสองทิ้งเอาไว้เบื้องหลัง
    ทั้งคู่คงเดินมาด้วยกันนานพอสมควร
    และคงไม่ได้คุยอะไรกันเลย
    พิกเล็ตเลยต้อง"ขอเสียง" ด้วยการเรียก "พูห์" เมื่อพูห์ขานรับและถามกลับว่า"มีอะไรหรือพิกเล็ต"พิกเล็ตกลับเกาะมือพูห์ไว้
    ก่อนตอบว่า"เปล่า...ไม่มีอะไร
    แค่อยากมั่นใจว่าเราเดินมาด้วยกันเท่านั้นเอง" ภาพนี้
    ถ้อยสนทนานี้
    เรียบง่ายแต่ลึกซึ้ง 
    สังเกตไหมว่าพูห์เดินนำหน้าควรเป็นพูห์มากกว่าที่น่าจะเป็นฝ่าย "ขอเสียง" จากพิกเล็ตว่ายังเดินตามตัวเองมาหรือไม่
    นั่นหมายถึงว่าเป็นความรักกังวลในใจพิกเล็ตเองที่เกรงว่าพูห์จะลืมเพื่อนตัวเล็กๆอย่างเขา

    28303
     
    ในชีวิตเราทุกคนคงเคยผ่านพบมิตรภาพแสนดี
    แต่มีกี่คนที่รักษามันเอาไว้ได้คงมั่นไม่หวั่นไหว
    วันคืนแห่งชีวิตกลืนกินและฉุดดึงเรารุดไป
    หันกลับมามองข้างหลังอีกที อาจจะเศร้าใจ
    หากพบว่าคนที่เราไว้ใจ
    ไม่เดินตามเรามาอีกแล้ว
    ไม่อยากเดินข้างหน้าเพราะเกรงว่าฉันจะลืมเธอ
    ไม่อยากตามหลังเช่นกัน
    อยากอุ่นใจมั่นใจว่าตลอดการเดินทางชีวิต
    อันยาวไกลเรายังมีกันและกันไปตลอดทาง....                        
     

    28390
    September 28

    ...~ ค ว า ม เ หิ น ห่ า ง ~...

     
    ...~ มี ใ ค ร สั ก กี่ ค น ที่ จ ะ รู้ ว่ า ค ว า ม ห่ า ง มั น น่ า ก ลั ว ม า ก ข น า ด ไ ห น ~...


    เธอคงจะไม่รู้ล่ะสิถึงความห่างเหินของเรา
    เพราะเธอไม่เคยสนใจอะไรเลย
    เธอไม่เคยที่จะสนคนๆ นี้ที่รอเธออยู่ตรงนี้
    เพราะเธอคิดว่าฉันต้องรอเธออยู่ตลอดเวลา
    ใช่...ถูกต้อง ฉันรอเธออยู่ตลอดเวลา
    ฉันรอเธอมาตลอด
    รอที่จะได้พบกับเธอ คนที่ฉันเรียกว่า ค น พิ เ ศ ษ ข อ ง ฉั น
    ในที่สุดเราก็ได้พบกันและเรา...รั ก กั น
    ฉันเรียกเธอว่า ค น พิ เ ศ ษ ข อ ง ฉั น
    ฉันรู้ว่าฉันน่ะรักเธอ
    แล้วก็รู้ว่าเธอก็รักฉัน

    ความห่างของเราเริ่มต้นมาตั้งนานแล้ว ฉันก็รู้
    บ้านเราอยู่ห่างกัน
    ที่เรียนห่างกัน
    ตัวห่างกัน
    มีแต่เพียงเสียงพูดคุยจากโทรศัพท์เท่านั้น
    เสียงที่บอกว่ารัก
    เสียงที่บอกว่าคิดถึง
    แต่ทำไมนะ
    เพียงเสียงแค่นี้มันก็ทำให้ฉันรักเธอได้
    เธอทำให้ฉันรู้สึกรักเธอ รักมากๆ
    เธอทำให้ฉันคิดถึงเธอ คิดถึงมากๆ
    ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ
    เราโทรหากันตลอด
    คุยกันตลอด จนมันเป็นกิจวัตรประจำแล้ว

    แต่พักนี้ฉันรู้สึกว่าเราไม่เหมือนเดิม
    เธอบอกว่าเธอเรียนเยอะ
    เธอบอกว่ามีงานที่จะต้องทำเยอะ
    เธอบอกว่าเธอไม่มีเวลา
    เธอบอกว่าเธอเหนื่อย
    เธอบอกว่าไม่อยากกวนฉัน
    ทำไมล่ะ แล้วเมื่อก่อนที่เราคบกัน...
    เธอเรียนไม่หนักเหรอ
    เธองานไม่เยอะเหรอ
    เวลาเธอมีเยอะเหรอ

    ฉันรู้!!!!!!!!! ฉันอาจจะคิดมากไปเอง
    แต่ที่เรา ห่ า ง กัน
    ที่เราไม่ค่อยได้คุยกัน
    ที่เราไม่ค่อยได้ไปไหนด้วยกัน
    เพราะเธอไม่ว่าง
    มันทำให้ฉันได้มีเวลาที่จะคิดมากมาย
    คิดงอนเธอ
    คิดโกรธเธอ
    คิดโมโหเธอ
    คิดน้อยใจเธอ
    คิดว่าทำไมเธอไม่มาอยู่ข้างๆ ฉัน เวลาที่ฉันทุกข์ใจ เสียใจ
    ฉันอยากให้เธอรู้ว่าฉันทุกข์ใจ โดยที่ฉันไม่ได้เป็นฝ่ายบอกเธอ
    ฉันอยากให้เธอปลอบใจฉันบ้าง ขอแค่เพียงคำพูดดีๆ แค่นั้นเอง
    แต่เธอไม่เคยเลย ไม่เคยเลยจริงๆ
    ฉันคิดต่างๆ นานาแต่เธอไม่รู้เลย
    ฉันเคยที่จะหายไป
    ฉันเคยที่จะห่างไป
    หนทางที่เราจะติดต่อกันได้ ฉันตัดขาดหมดทุกอย่าง
    เธอรู้บ้างไหมว่าฉันหายไป
    เธอไม่เคยรู้
    หลายวันที่ฉันไม่ได้โทรไปหาเธอ
    หลายวันที่ฉันน้อยใจ เธอไม่เคยรู้
    เธอรู้มั่งไหม

    ในที่สุดฉันก็ทำไม่ได้ที่จะตัดขาดกับเธอ
    ฉันโทรไปหาเธอ ทำตัวเหมือนเดิม
    แต่รู้ไหม ความรู้สึกที่ฉันน้อยใจเธอมันยังอยู่
    เธอก็ยังคงไม่สนใจฉันอยู่ดี ด้วยเหตุผลอันเดิม
    ฉันก็พยายามปลอบใจตัวเองนะ
    พยายามหาเหตุผล พยายามไม่เป็นคนไม่มีเหตุผล
    เธอไม่ว่าง เธอมีงาน เธอไม่มีเวลา จำ ไ ว้ สิ

    เธอบอกฉันว่า...
    เธอยังรักฉัน
    เธอยังคิดถึงฉัน
    เธอไม่ว่างจริงๆ
    เธอไม่มีเวลาจริงๆ
    รอเธอหน่อยนะ
    ได้จ๊ะ...ฉันจะรอเธอ

    แต่ขออะไรอย่างหนึ่งได้ไหม
    อย่าให้เราห่างกันอย่างนี้
    อย่าให้หายไปอย่างนี้
    อย่าให้ฉันต้องมานั่งคิดมากอย่างนี้
    ฉันกลัว...ก ลั ว ค ว า ม ห่ า ง ม า ก ถึ ง ม า ก ที่ สุ ด
    เธอรู้ไหม ความห่างมันทำให้ฉันเริ่มรู้สึกชินแล้วนะ
    ความห่างมันเริ่มทำให้ฉันเริ่มรู้สึกเฉยๆ กับเธอแล้วนะ
    ฉันไม่อยากรู้สึกอย่างนั้นเลย


    อ ย่ า ห่ า ง กั น ไ ป ม า ก ก ว่ า นี้ เ ล ย
    เ พ ร า ะ ค ว า ม ห่ า ง มั น น่ า ก ลั ว ม า ก สำ ห รั บ ฉั น

    ใช่ว่ามันจะทำให้ฉันไม่รอเธอ
    ใช่ว่ามันจะทำให้ฉันเลิกรักเธอ

    แต่มันทำให้ฉันรู้สึกว่า....เธอไม่ได้รักฉันแล้ว....


    ฉันเตือนเธอแล้วนะ คนพิเศษของฉัน
    August 13

    LOVE MOM

     
     

     

    แม่. . . ไม่เคยหลอกให้เราหลงรัก
                  เพราะเราเต็มใจรักแม่ โดยไม่ต้องหลง

                  แม่. . . อาจเคยตีเราให้เจ็บ แต่ไม่เคยทำให้เราเจ็บหัวใจ
                  แม่. . . ส่งเสียเรา แต่เราต้องส่งเสียแฟน

                  แม่. . . ไม่เคยบอกเลิก
                  แม่. . . เป็นแบงค์ส่วนตัวที่เวลากู้ไม่เคยคิดดอกเบี้ย 
                  และไม่ค่อยทวงคืน

                  แม่. . . เห็นเราเดินแก้ผ้าตั้งแต่เล็ก โดยไม่เคยติเรื่องรูปร่าง
                  แม่. . . เป็นคนที่เห็นเราดีกว่า แฟนของแม่เสมอ
                  ขอหอมแม่ไม่ยากเท่าขอหอมแฟน

                  แม่. . . ยอมตัดสะดือตัวเองเพื่อให้เราเกิดมา
                  แม่. . . สอนให้เราพูดได้ เพื่อจะไปบอกรักแฟนตอนโต
                  แม่. . . ยอมเป็นยายอ้วนลงพุงตั้ง 9 เดือน
                  เพื่อให้เราอาศัยอยู่ข้างใน

     อย่ารอโอกาส หรือรอเวลาบอกรักแม่เฉพาะ “วันแม่” เท่านั้น
                 
    . . .เพราะวันเวลาอาจทำให้คุณ . . . ไม่มีโอกาสบอกรักแม่ก็เป็นได้

    รักแม่ที่สุดนะค่ะ ขอให้แม่รักษาสุขภาพด้วย

    ออมรักและเป็นห่วงแม่ทุกเวลา

    อยากจะขอโทษในทุกสิ่งทุกอย่างที่ลูกคนนี้ทำอะไรไม่ดี

    และสัญญาว่าจะปรับปรุงตัวเองให้ดีขึ้น

    ให้สมกับที่เกิดมาเป็นลูกแม่ค่ะ

    รักแม่ที่สุด....น้องออม

     

    14 สิงหาคม 49

     
    ความรู้สึกในวันนั้น...
     
    ฉันเหมือนคนไม่มีกำลัง และหมดแรงจะยืนจะลุกจะเดินไป
    ฉันเหมือนคนกำลังจะตาย ที่ขาดอากาศจะหายใจ
    ฉันเหมือนคนที่โดนเธอแทงข้างหลัง แล้วมันทะลุถึงหัวใจ
    เธอจะให้ฉันมีชีวิตต่อไปอย่างไร
    ไม่มีอีกแล้ว กับเธอไม่มีเหลือสักอย่าง .... อยากตาย

    เสียใจแค่ไหน ถ้าอยากรู้ บอกเธอได้คำเดียว .... อยากตาย....
     
     
     
     
     

    14 สิงหาคม 50

     ความรู้สึกในวันนี้...

    ก่อนเธอจะไป ฉันขอ ฉันยื้อฉันฝืนฉันรั้งขอร้องเธอ
    อย่าไป ร่ำร้องจะเป็นจะตายให้เธออย่าทิ้งฉัน
    ฉันแพ้ ฉันสูญ ฉันเสีย ฉันอ้อนวอน อย่าไป
    แต่เหมือนเธอไม่สนใจ ยื้อสักเท่าไร
    แต่สุดท้ายเธอก็ทิ้งกันง่ายๆ

    อยู่ๆ ก็จะมาให้เป็นเหมือนเดิมให้มาคบกันง่ายๆ
    ให้กลับมาเป็นเหมือนเคยแล้วกันแล้ว ให้ฉันลืมง่ายๆ
    เธอคิดอะไร ที่ง่ายเกินไป ไม่เคยจะแคร์ใจฉันบ้างเลย
    อยู่ๆ ก็จะมาให้เป็นเหมือนเดิมฉันดูว่าคงไม่ง่าย
    อยู่ๆ จะย้อนก็เดินเข้ามาฉันเองก็คงจะรับ ไม่ไหว
    ให้จบกันไป ให้มันง่ายๆ เหมือนเดิม...
    August 03

    ความฝัน

    “บนถนนสายเล็กๆ ที่เรียกกันว่า --ความฝัน-- นั้น
    เชื่อกันว่า ณ จุดเริ่มต้น ทุกคนมีไฟแห่งพลังทัดเทียมกัน
    และเมื่อเดินทางผ่านเวลา หลายคนมาถึง
    แต่หลายคนล้มลงกลางทาง กระนั้นก็ตาม
    อุปสรรคดูจะเป็นแบบทดสอบ ที่เล็กน้อยเหลือเกิน
    เมื่อเทียบกับความสำเร็จที่ปลายทาง”

    เราอาจจะหา
    ความหมายของทุกสิ่ง
    มาตลอดชีวิต
    แล้ววันหนึ่ง
    เราก็พบว่า
    เพียงแค่มีบางสิ่ง
    ชีวิตก็มีความหมายแล้ว

     (\__/)
    (='.'=)
    July 17

    คำคมวันนี้

     
    " You   will  see  a lot  of  things ,
     
     
      but  they  will  mean  nothing  to  you  if
     
     
    you  lose  sight  of  thing  you  love "
     
     
     
     
    " คุณจะเห็นสิ่งต่างๆมากมาย
     
     
    แต่นั้นจะไม่มีความหมายใดๆ เลย
     
     
    ถ้าคุณไม่ได้มองเห็นสิ่งที่คุณรัก "
    July 14

    Home

    เทอมนี้เป็นเทอมที่ทรมานที่สุดเลย
    มีรายงานอาทิตย์ละ 3 เล่ม เหนื่อยมากเลยค้า
    ต้องแปล Journal (วิทยานิพนธ์)ภาษาอังกฤษ เป็นภาษาไทย
    น่าจะให้นู๋ pass eng 4 ไปเลยเนอะ
     
    พ่อจ๋า แม่จ๋า นู๋ออมคิดถึงที่สุดเลยค่ะ
    อยากกลับบ้านไปกอดพ่อกะแม่ที่สุด
    แต่เทอมนี้คงจะไม่ได้กลับอ่า
    ต้องรอปิดเทอมทีเดียวเลยกว่าจะได้กลับ
    อ้อ..ลืมไป คิดถึงน้องหมาสุดที่รักทุกตัวเลยนะ
     
    ตอนนี้นู๋ออมไม่สบายค่ะ
    เพราะว่า นอนน้อยแล้วตื่นเช้าอะ มีเรียน 8 โมงอาทิตย์ละ 4 วัน
    เจ็บคอ เป็นหวัด คัดจมูก เมื่อยตัวไปหมดเลย
    นอนวันละไม่ถึง 5 ชั่วโมง สงสารร่างกายจริงๆ
    หนังสือสอบก็ยังไม่ได้อ่าน จาเอาอะไรไปสอบเนี๊ย
    งานก็ยังไม่เสร็จ  คิดแล้วเหนื่อยจัง...
     
    ป.ล.  นู๋อยากกลับบ้านที่สุดเลยอ่า..
     
    June 29

    จุดจบทำให้เกิดการเริ่มต้น

     
    เธอจบทุกอย่างวันนี้
    เธอก็จะได้เริ่มต้นทุกอย่างในวันพรุ่งนี้
    หากเธอเริ่มต้นวันใหม่ได้อย่างเข้มแข็ง
    ชีวิตที่เหลือของเธอก็จะเข้มแข็ง
    การเริ่มต้นที่ดี...ต้องเริ่มจากมองโลกในแง่ดี
    โลกที่ยังมีอะไรให้เธอค้นหา


    โลกที่กลางวัน...มีดวงตะวันกลมโตสาดแสงอบอุ่น
    ท่ามกลางสีฟ้าใสกระจ่าง

    โลกที่ยามค่ำคืน...มีหมู่ดาวเป็นร้อยพันไว้ให้นอนนับ


    โลกที่มีเวลาให้เธอวันละ 24 ชั่วโมง

    ให้เธอได้ค้นหาว่าอะไรที่เธออยากทำแต่ไม่เคยลงมือ

    อะไรบ้างที่เธอเคยฝันแต่ไม่เคยตามหา


    เริ่มต้นคำถามแรกว่า...เธอต้องการอะไร?

    ...อย่ามัวเสียเวลา...
    กับถนนสายหนึ่งที่เธอแค่เดินมาจนถึงสุดสาย
    ทางที่เธอจะเดินต่อไปต่างหาก...
    ...ที่สำคัญ..
    มีพบต้องมีจาก
    มีจุดเริ่มต้นต้องมีจุดสิ้นสุด
    แต่บางครั้ง...จุดสิ้นสุดก็ทำให้ได้เริ่มต้นทำสิ่งใหม่ๆ
    อย่าท้อก็แล้วกัน

    Meaning of Love

      Meaning of  Love
      
    เพราะรักในแบบของใคร ก็เป็นแบบของมันไม่มีแบบแผนตายตัว
    อย่าฝืนในรัก ถ้ามันไม่ใช่
    ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะคบใครสักคนเพียงเพราะ อยากจะมีใครสักคน
    อย่าชิงสุกก่อนห่าม
    เพราะผู้ชายที่ไม่รู้จักอดทนอดกลั้นเพื่อถนอมหญิงที่รัก
    แสดงว่าเขาไม่ได้รักคุณหรอก เค้ารักตัวเองมากกว่า
    อย่าเปลี่ยนตัวเองเพียงเพื่อให้เขามารัก เพราะจำทำได้ไม่นาน
    วันนึงคุณจะรู้สึกเหนื่อยเพราะความรัก ที่ไม่เป็นตัวของตัวเอง
    อย่าหลงในรสชาติของความรัก เสียจนลืมชีวิตประวันของตัวเอง
    หรือสูญเสียความเป็นส่วนตัว
     
    คนที่พร้อมจะอยู่กับคุณโดยที่คุณไม่ต้องเปลี่ยนแปลงอะไรในชีวิตเลย
    คนที่พร้อมจะเดินหน้าเมื่อคุณเดินหน้า
    คนที่พร้อมจะถอยหลังไปกับคุณ
    คนที่ไม่ยอมให้คุณเดินตามหลัง ของเพียงเดินเคียงข้างหรือนำหน้า
    คนที่ไม่บังคับให้คุณทำอะไรในแบบที่คุณไม่ชอบ
    คนที่ไว้ใจ ให้อภัย ให้โอกาศ ซื่อสัตย์ และให้เกียรติคุณ
    ....นั่นแหละ คือคนที่รักคุณจริง....
    จงถนอมคนเหล่านี้ไว้ อย่าปล่อยให้เขาไปจากคุณ..
    เพราะคุณจะเสียใจหากเขาเปลี่ยนไปหยิบยื่นความโชคดีที่ควรจะเป็นของคุณไปให้คนอื่น
    คนที่รักคนที่เปลือกนอกมีอยู่เยอะเหลือเกิน
    ชีวิตคนคนนึงจะมีคนที่รักคุณจริงผ่านมาสักกี่คน
    ใครที่บอกว่ารักคุณ แล้วพยายามจะเปลี่ยนคุณ
    ดึงคุณให้เดินตามทางของเขา
    เขาไม่ได้รักคุณจริหรอก...เขารักตัวเอง
    จงเชื่อในพรหมลิขิต
    จงเชื่อในเหตุการณ์ที่นำพาความรักมาให้
    จงเชื่อว่าในโลกนี้ไม่มีเส้นขนาน
    อย่าบอกว่าไม่รัก ถ้า ไม่สามารถสบตาเขาอย่างบริสุทธิ์ใจได้
    อย่าบอกว่ารัก ถ้า คุณไม่รู้สึกวูบวาบเวลาอยู่ใกล้ๆ
    อย่าบอกว่าไม่คิดถึง ถ้า หัวใจไม่อาจลืม
    อย่าบอกว่าคิดถึง ถ้า เพิ่งจากกันไม่ถึง 1 นาที

    อย่าทิ้งหัวใจของคุณไว้กับอดีต

    อย่าคิดว่าอดีตไม่มีวันหวนคืน

    อย่าคิดว่าไม่มีพรุ่งนี้

    อย่าลืมบทเรียนของเมื่อวาน

    ทุกชีวิตยังมีความหวังอยู่เสมอ

     

    จงปล่อยให้ชีวิตดำเนินต่อไป..วันนึงถ้าชีวิตหวนคืนมาสู่ทางสายเก่าที่เคยทำให้

    คุณมีความสุขระหว่างเดินทางในแต่ละก้าว...จงอย่าเดินเลี่ยงมันไปอีก

     

    เพราะน้อยนักที่ถนนสายเดิมยังคงสภาพเดินเพื่อรอให้คุณเดินย้อนกลับมา...

    ลองเดินต่อไปสิ..บางทีคุณอาจจะเจอจุดหมายที่คุณค้นหามาตลอดชีวิต

    ในเส้นทางที่คุณเคยเดินเลี่ยงมันไปก็ได้...

     
     
     
    May 30

    เวลาไม่อาจหยุดรอให้ร้องไห้เสร็จ

     
    ...เวลาที่เดินผ่านชีวิตแต่ละนาที  กับลมหายใจที่ยังอยู่
    อยู่เพราะต้องอยู่  หรืออยู่เพราะอยากอยู่
    เวลาไม่เคยสนใจที่จะถาม  หรือเป็นคำตอบให้ใคร
    เพราะเวลาไม่มีชีวิต
    เวลาเป็นแค่เครื่องกำหนด ..ระยะการหายใจของคน
    และเป็นแค่เครื่องบอกว่าแท้จริง
    ชีวิตนั้นว่างเปล่า  ไม่มีอะไร
    ไม่มีแม้ใครที่จะเป็นของใครถาวร
    ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป
    เหมือนเวลาที่เดินไปเรื่อยๆ ไม่มีจุดจบ
     
    ...อย่าไปยึดมั่น  กับใครคนใดคนหนึ่ง
    แม้จะรู้ว่าคนคนนั้น  เป็นของเรามานาน
    เพราะแท้จริงไม่มีใครเป็นของเรา
    ทุกคนต่างมีชีวิต  เป็นของตัวเอง
    หนึ่งชีวิตหนึ่งคน  ไม่สามารถรวมสองคนเป็นหนึ่งชีวิตได้
    วิญญานคนละดวง   และหัวใจก็คนละดวง..
     
    ...แม้ครั้งหนึ่ง  สองหัวใจจะรวมเป็นหนึ่ง
    แต่ไม่ได้หมายถึง
    หลอมละลายเข้าเป็นหนึ่งหัวใจได้ในทางปฏิบัติ..
     
    ...เมื่อถึงเวลาปล่อย
    ก็ต้องปล่อยบางคน
    เหมือนกับการปล่อยเวลาให้เดินผ่านชีวิตไป..
     
    ...เวลาไม่อาจหยุดรอให้ร้องไห้เสร็จ
    แล้วเดินต่อ
    นอกจากจะหยุดร้องไห้
    แล้วปล่อยให้เวลาเดินผ่านไปเงียบ-เงียบ...

    การเดินทางของความรัก


     

    “ความรัก” ของคนเรา ก็มีเท้าเดินเหมือนกัน
    เมื่อแรกเริ่ม . . . ความรักก็เดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
    เพราะ . . . อยากจะถึงจุดหมายที่หวังไว้

    คือ . . . ใครคนหนึ่งที่เรารู้สึกดีๆ ด้วย
    เมื่อสมหวังแล้วความรักก็เดินไปเรื่อยๆ
    . . . ไม่ต้องก้าวยาวและเร็ว
    . . . เดินไปตามปกติและก้าวต่อไปเรื่อยๆ
    . . . ในช่วงนี้ถ้าเดินเร็วไปอาจจะเจอหลุมและสะดุดได้
    ก็คงจะต้องเดิน . . . อย่างระมัดระวัง
    . . . และก้าวให้ได้จังหวะ . . . ที่เหมาะสม

    แต่เมื่อถึงเวลา . . . ที่ความรักผิดหวังหรือจบลง
    ความรัก . . . ก็จะเดินช้าลง
    บางทีอาจจะช้า . . . ช้าจนเหมือนเราเดินถอยหลัง
    เหมือนกับ . . . คนที่หกล้มแล้วขาเจ็บ
    จะเดินไม่ถนัดนัก . . .
    ต้องรอเวลาเพื่อรักษาให้แผล ที่เกิดจากการหกล้มหาย
    แล้วค่อยก้าวเดินต่อไป . . . อย่างปกติ

    ความรักก็มี step ในการก้าวเดินไปอย่างนี้เรื่อยๆ
    ช้าบ้าง . . . เร็วบ้าง จนกว่าจะถึงวันหนึ่งที่เราได้เจอคนที่ใช่จริงๆ

    วันนั้น . . . ความรักคงเดินต่อไปได้เรื่อยๆ
    ถึงจะหกล้มบ้าง ตกหลุมบ้าง
    แต่ . . . ก็ยังมีคนที่คอยประคอง คอยเดินไปด้วยกัน
    ไม่ใช่หกล้มแล้ว . . . ต้องลุกเดินต่อด้วยตัวเองอีกต่อไป

    เมื่อความรัก . . . ก้าวเดิน
    เราจึงต้องก้าวตาม . . . อย่างระมัดระวัง
    จะหกล้มบ้าง จะสะดุดบ้างก็ต้องพยายามลุกขึ้น
    . . . และกลับมาเดินต่อไป ให้ได้ . . .

    March 19

    รักนี้...มาจากไหน Which star are you from?

    “รักนี้...มาจากไหน WHICH STAR ARE YOU FROM?”
     
     
    นำแสดงโดย คิม แรวอน พระเอกหนุ่มมาดนุ่มซึ่งเคยฝากผลงานสุดประทับใจ ใน “กฎหมายรักฉบับ ฮาร์วาร์ด” (LOVE STORY IN HARVARD)  ร่วมด้วย จองยอวอน นักร้อง และนักแสดงชื่อดังที่ผู้กำกับ มือทอง  เพียว มินซู ที่เคยส่งซีรีส์เรื่อง “FULL HOUSE สะดุดรัก...ที่พักใจ” ยื่นบทนำให้เธอพิสูจน์ฝีมือทางการแสดงเป็นครั้งแรก